Ferhunde Hacızade

Ferhunde Hacızade

Aylak Gözlerin Teyzesi, Hi-lafı Demokrasi, Sizin Gözlerinizden Korkuyorum, Öykürapor1- Sohrab’ın Göğsü kitaplarının yazarı, Gofteman ve BAYA Dergisinin Sorumlu Müdürü ve Başeditörü, Mitler ve Dinler Bibliyografisi’ni hazırlayan ve Vistar yayınlarının müdürü olan yazar diyor ki: “Babam, adımı 11 Temmuz 1953’de Bezincan köyü yakınlarında bir nüfus idaresinde a Ferhunde’likle kaydettirdi. Aileleri Şiraz ve İsfahan’dan Kirman’a ve Bezincan’a göç eden anne ve babanın çocuğuyum. Hoş sesleri ve şarkıları ile Davudi Ney, Veziri, Kamer... ve evinde müzik dersi verilen büyükannenin şarkıları kulaklarımı müzikle tanıştırdı. Zihnimin rivayetine göre babam eşsiz bir öykü anlatıcısıydı. Bin Bir Gece, Ferhat ile Şirin, Yusuf ve Züleyha masallarını, Rüstem ve Sohrab’ın trajik ölüm hikâyelerini ilk kez, o kara kışın soğuğunda ve gazlambası ışığında bana okudu; ki sonraları için bir zemin oluştursun; Pasdaran Caddesi’ndeki Rıza Beraheni’nin evinin bodrum katındaki kurslara katıldığımda dünyanın başka rivayetlerinde kulak vereyim diye. İki üvey kardeşimden ilki ticaret yolunu seçti; ikincisi şiir ve müzik insanı idi ve hep de küçüklerini, beni, edebiyat ve müziği öğrenmek için teşvik ederdi. Öz kardeşlerimden Mohammed ve Hamid, Kirman’ın zevkli şairlerindendiler. Ne yazık ki şair ve araştırmacı Hamit, ki şiire ilk bakışım onun penceresindendi, 22 Eylül 1998 yılında, on yaşındaki oğlu Karun ile birlikte acımasızca, dehşetli ve feci bir şekilde 38 bıçak darbesi ile katledildi ve ertesi gün binlerce seveni, öğrencileri ve üniversite talebeleri paramparça vücudunu mezarlığa kadar taşıdılar. İlkokulu, kız öğrencilerinin sayısı bir elin parmaklarını aşmayan köyümüzün altı sınıflı tek okulunda okudum. Sınıflar ilerledikçe kızların sayısı daha da azalıyordu. İlkokul son sınıfta bir tek ben vardım. İlkokuldan sonra Baft kentine göç ettik. Fakat birkaç ay sonra evliliğim ve kocamın askeri vazifesi nedeni ile Doğu Azerbaycan’a (İran’da Azerbaycan eyaleti birkaç bölgeye bölünmüştür. Doğu -merkezi Tebriz-, Batı -merkezi Urmuye-, Zencan, Erdebil, Kazvin. H.H.) gitmek zorunda kaldım ve on dört yaşımdayken güzel, enerji dolu ve bir annenin yaptığı pamuk bebeklere benzemeyen canlı bir bebeğim gözlerini gözüme açtı. Bu bebek oğlum Pejman’dı; şimdilerde Vistar ve Baya’da benim yardımcılığımı yapıyor. İkinci oğlum Peyman’ın doğumundan sonra, evlilik nedeni ile bıraktığım eğitimimin peşine düştüm ve edebiyat uzmanlığı bölümünün sonuna kadar devam ettim ve 1978 yılında Bilimler Bakanlığı’nda Kütüphaneci sıfatıyla işe başladım ve halen de devam etmekteyim. Edebiyatla ilgili çalışmalarım 1975-76 yıllarında birkaç dergiye birkaç gazel göndermekle ve Kirman’ın Edebiyatçılar Derneği ile radyoda yaptığım birkaç sohbet ile başlar. Ancak eğitimim, çocuklarımın bakımı, kendine özgü zorlukları ve bin bir sorunu ile kasaba ve küçük şehir yaşamı ve Virginia Woolf’ın dediği gibi ‘kendine ait bir oda’mın olmayışı, bana çalışma fırsatı tanımıyordu. Bir kısmını kütüphaneciliğin telafi ettiği eksiklikler. 1989 yılında, Kirman’ı müzik eğitimi için dar bulan oğlum Peyman, Tahran’ın yolunu tuttu. Çocukluğunun son yıllarında çocukları ile büyüyen, okuyan, öğrenen, aşık olan, çoban neyi, tar ve Beethoven’i dinleyen, yasaklı (İran müziğinin yasak olduğu) yıllar boyunca, sazı çadırası altında saklayan, Kirman’ın daracık sokaklarında Üstad’ın evine koşan, Peyman’ın güçlü elleri ve yeni bakışlarına ümit bağlayan ben de onun peşinden Tahran’a sürüklendim. Aynı yıl ‘Çocuk Kitap Konseyi üyesi oldum ve Çocuklara Sözlük için hazırlanan Müzik makalesinin hazırlanışına katıldım. 1990 yılında Beraheni’nin öğrenci topluluğuna katıldım ve o günden sonra yazınsal teorileri öğrenmenin yanı sıra, ciddi bir şekilde yazmaya koyuldum ki sonucu yayınlanan kitaplar ve dergilerdeki sayısız makale ve şiir oldu.” Hacizadeh’nin yayına hazır kitapları şunlardır: Katilim Olmayana Takdim Edilir (toplu öykü), Talat Benim (toplu şiir), Gözden Geçirme 1 (toplu yazınsal eleştiri) ve Ben, Mensur ve Albrayt (roman). Diğer faaliyetleri: New York Üniversitesi’nde Çağdaş Edebiyat Konferansına katılım ve şiir dinletisi (Mayıs 1990), Kolombiya Üniversitesi’nde, Şikago, Boston’da şiir dinletisi ve soruları yanıtlama, Paris Odeon Müzik Tiyatrosu’nda Edebiyat ve Müzik konferansına katılım, Sorbon Üniversitesi’nde soruları yanıtlama toplantısına katılım, İran’ın edebi seminerlerine sürekli katılım ve 8 Mart ve Uluslararası Kitap Fuarlarında ve Yayıncı Kadınlar’ın galeri ve sergilerine sürekli ve aktif katılım. Hacizadeh, Kadınlar Kültürel Vakfı kurucularından ve Yayıncı Kadınlar Kültürel Odası Yönetim Kurulu üyesidir. Onun Hi-lâfı Demokrasi ve Yeşil Sanı adlı öyküleri ve Sohrab’ın Göğsü adlı öyküraporu İngilizce’ye, Kaygılı adlı öyküsü Fransızca’ya ve Yeşil Sanı öyküsü Kürtçe’ye çevrilmiştir.

Ferhunde Hacızade